به یاد تو    با سلام مجدد خدمت همه ی دوستان نمیدونم چرا آپ نکردم واسه یه مدت طولانی ولی الان این تصمیم و گرفتم که آپ کنک امیدوارم حضور سبزتون باعث دلگرمیه من بشه: به یاد تو   توشبای بی تو بودن چه قداین زندگی سخته گله ای نیست جزتحمل اینم اقباله وبخته   کاش می شد جدایی هارو از تو عشقامون قلم زد کاش می شد روزای سخت و در کنار تو رقم زد   کاش می شد لحظه به لحظه توی آغوش تورقصید کاش می شد نبض وجودم واسه عشق از نو می رقصید   کاش می شدآخر قصه طرحی از افسانه باشه کاش می شد فصل پریدن یادی از پروانه باشه   من همون پروانه ام که می خواستم شمعم تو باشی من همون قربونیه عشق که نخواستم تو فنا شی   حالا که دست زمونه بین ما فاصله انداخت آخرین ستاره هم رو آسمون قصمون باخت   اون ستاره من نبودم  تو بودی ای مهربونم بودنت آرامشم بود رفتنت رو خواب میدونم   نمی گم کفرخدا رو اما ازاون گله دارم فصل پرواز و تولد شدو تو نیستی کنارم   اگه ازتموم دنیا غصه هات موند یادگاری میدونم آخر قصه گاهی خندس گاهی زاری   من همون پروانه ام که می خواستم شمعم تو باشی من همون قربونیه عشق که نخواستم تو فنا شی                                                          ترانه سرا:ناشناس عزیز(ن.ع)    نوشته شده در جمعه بیست و هشتم دی 1386 و ساعت 0:48 توسط : ناشناس عزیز || |
	من و تو     با سلام مجدد و تبریک سال نو که البته ببخشید یه ذره دیر دارم سال و تبریک میگم به هزار و یک دلیل چند ماهی آپ نکرده بودم اما دیگه دوری این اجازه رو به من نداد که آپ نکنم امروز با یک شعر این خاکی که از دوری با شما روی طاقچه ی وبلاگم نشسته می تکونم         <   قصه ی من و تو>   باتوزندگی قشنگه بی تومن سنگی ترین بت با تو عشق یه شعر ِ تازه بی تومن کهنه ترین نت                                           صدات آهنگ ترانس رویاهات جنس بلور ِ توی تاریکی و ظلمت تو چشات چشمه ی نور ِ   با تو شب به رنگ دریا بی تو من دلم میگیره بی تو این ساحل عاشق رنگ و بوی غم میگیره                   قصه ی شیرین وفرهاد قصه ی لیلی و مجنون نقشی از عشق من وما فصلی از خاطرهامون   توی آسمون چشمات حس پروازی دوبارس بگو که دوسِت دارمهات رقص و آواز ستارس   من اگه پرنده نیستم دل من پر میزنه باز برای به تو رسیدن واسه  لحظه های پرواز   اگه زندونیه پاییز اگه نفرین بهارم همه دلخوشیم همینه تو رو تو تنهایی دارم     قصه ی شیرین وفرهاد قصه ی لیلی و مجنون نقشی از عشق من وما فصلی از خاطرهامون   باتو زندگی قشنگه بی تو بدترین طلوعم باتوعشق پایان نداره بی تو تلخ ترین شروعم                                                         ناشناس عزیز    نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم خرداد 1386 و ساعت 18:2 توسط : ناشناس عزیز || |
	تهران یا........                             به نام آنکه با گل می آفریندو در گل فرو می برد به یاد یکی از بهترین دوستام: همیشه سلام امیدوارم همیشه چراغ خونه ی عمرتون روشن و کم مصرف و پر نور باشه با شعر بسیار صریح و بی پروایی در خدمت شما خواهم بود عذر خواهیه من را از الان پذیرا باشید:   تهران   شهر عشق وشهر راستی شهر ویرانیه دوستی   شهر فخرو شهر ثروت شهراقتدار و قدرت   شهر فقرو شهرناله وقتی که ثانیه ساله   شهر انتظار مردم واسه دونه های گندم   شهر اعتبار ایران زنده باد به شهرتهران   کوچه هاش بوی شلوغی وعده هاش رنگ دروغی   آسمون بی نورو مهتاب ستاره شب زده وخواب   آسمون رنگی نداره دیگه رفتن جای دلتنگی نداره   دور ِ از اینجا محبٌت حالااحساس می شه غربت   اما اینجا دل مردم راضیه به نون وگندم   عاشق پایتخت ایران زنده باد به شهر تهران                                                                                        ناشناس عزیز      به امید آبادانیه هر چه بهتر      نوشته شده در دوشنبه سیزدهم شهریور 1385 و ساعت 0:38 توسط : ناشناس عزیز || |
	جنگل     جنگل پشت سر ، پشت سر پشت سر جهنمه روبرو ، روبرو قتلگاه آدمه روح جنگل سياه با دست شاخه هاش داره روحمو از من ميگيره تا يه لحظه مي مونم جغدا تو گوش هم مي گن پلنگ زخمي مي ميره راه رفتن ديگه ميسن حجله ي پوسيدن من جنگل پيره قلب ماه سر به زير به دار شاخه ها اسير غروبشو من مي بينم ترس رفتن تو تنم وحشت موندن تو دلم خواب برگشتن مي بينم هر قدم به هر قدم لحظه به لحظه سايه ي دشمن مي بينم پشت سر ، پشت سر پشت سر جهنمه روبرو ، روبرو قتلگاه آدمه                                              ایرج جنتی عطایی    نوشته شده در سه شنبه سوم مرداد 1385 و ساعت 0:8 توسط : ناشناس عزیز || |
	هدیه     هدیه وقتی دستام خالی باشه وقتی باشم عاشق تو غیر دل چیزی ندارم که بدونم لایق تو دلم و از مال دنیا به تو هدیه داده بودم با تموم بی پناهیم به تو تکیه داده بودم هر بلایی سرم اومد همه زجری که کشیدم همه رو به جون خریدم ولی از تو نبریدم هرجا بودم با تو بودم هرجا رفتم تو رو دیدم تو سبک شدن تو رویا همه جا به تو رسیدم اگه احساسم و کشتی اگه از یاد منو بردی اگه رفتی بی تفاوت به غریبی سر سپردی بدون اینو که دل من شده جادو به طلسمت یکی هست اینور دنیا که تو یادش مونده اسمت                                                            سیاوش قمیشی    نوشته شده در جمعه نهم تیر 1385 و ساعت 0:29 توسط : ناشناس عزیز || |
	تنهایی       بعد از چند هفته دست به قلم بردم و چیزی جز این نتونستم بنویسم به نام تنهایی امیدوارم بخونید و خوشتون بیاد: تنهایی   من ازهمه تنهاترم تنهاتر از هرچی کویر من از رویاهام میگذرم اما به اون چشات اسیر   اسیراون چشایی که نجابتش خدایی بود سهم من ازقشنگیاش تنها غم جدایی بود   این روزا بی توهمدمم درختی خشک و پیره اما میترسم که یه وقت با غصه هام بمیره   کبودی ترکه ی باد بوسه زده روی تنم بارون و با چشات بیار ساقی باد و می شکنم   من و درخت کهنه تشنه برای بارون اما سکوت سردت کرده چشات و پنهون   قطره به قطره اشکات تندیسی از بهاره تو رو نداشتن مثلِِِِِ ِ نتی که بی گیتارِِ ِ   میباره از آسمون کینه و بغض و قحطی اما برام بهارِِِ ِ وقتی کنارم هستی ترانه سرا:ناشناس عزیز    نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم خرداد 1385 و ساعت 16:43 توسط : ناشناس عزیز || |
	بانوی اردیبهشت                                                                 بانوي ارديبهشت...                                                    بانوي ارديبهشت ، فرشته اي از بهشت                                                                   قسمت ِ من از بهار ، سهم ِ من از سرنوشت                                                                   راز نگفته ي عشق ، حرف نخونده ي دل                                                                    بي تابي هاي امواج ، بي خوابي هاي ساحل                                                                        آرامش ِ يه جنگل ، نوازش ِ يه دريا                                                                      بگو به من کي هستي؟؟؟ معمّا در معمّا                                                                     خواب قشنگ برکه ، روياي دور يک قو                                                                         در امتداد ِ ساحل ، پرستو تا پرستو                                                                        نجابت ِگل ِ سرخ ، حياي سبز ِ باغچه                                                                      کنار ِ فال ِحافظ ، دلهره هاي طاقچه                                                                    غزل غزل پرستش ، زبور ترين کتابي                                                                       ترانه ي مقدس ، واژه به واژه آبي                                                                    پنجره هاي خونه  ، دلواپس ِ هميشه ن                                                                وقتي دلت مي گيره ، جاده ها ابري مي شن                                                                چشماي سرخ ِ چشمه ، هق هق ِ تلخ بارون                                                                     همگريه ي نگاته ، تنهايي خيابون...                                                                                                                                          شایا تجلی    نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1385 و ساعت 15:47 توسط : ناشناس عزیز || |
	بانوی فروردین من                                                                                                                                                   بانوی فروردین من بهار به اعتبار ِ تو ، تو کوچه پرسه ميزنه از بوم ِ باريک ِ لبت ، ترانه دل نميکنه  تو چشماي تو پُر زدن ، تعبير ِخواب ِ آسمون همنفسِ  نگات شدن ، آرزوي رنگين کمون  بانوي فروردين من اي عشق هم آيين من دوست دارم ، عاشقتم ليلاي من ، شيرين من  اي از شکوفه اومده ، اي از سپيده سر زده تو هفته هاي صورتي ، کي گفته نقّاشي بده  مداد  رنگي تُ بده ، ثانيه هامو  رنگ کنم آخه دل منم ميخواد ، لحظه هاي مو قشنگ کنم  بانوي فروردين من اي عشق هم آيين من يوسف به يوسف عاشقم در بُهتِ دست و  پيرهن  بانوي شب هاي بهار ، اي از بنفشه يادگار تو ماه آسمونمي ، ستارَه تُ  تنها نذار !  فرشته ي ماه قشنگ ، با چشماي ترانه رنگ غزل ترين بهانه اي ، دوسِت دارم با دل تنگ                                                                        ترانه سرا:شایا تجلی    نوشته شده در پنجشنبه هفتم اردیبهشت 1385 و ساعت 15:46 توسط : ناشناس عزیز || |
	زمونه         زمونه   من ازاین زمونه خستم عمریه که دلشکستم بایداین بار سفررو زودترازاینا می بستم   آره خسته از زمونم دیگه شعرام نمی تونن برای بودن با تو عمری با یه ساز بخونن   ناامید تر ازهمیشه اشک چشمات روی شیشه مث آب زلال و پاکن نگو عشقمون چی میشه   حالا جاده های باریک ترس ازاون شبای تاریک تو رو با من همسفرکرد  قلبم از نو میگه تیک تیک   ما دوتا کنار جاده باختیم این بازی رو ساده میگیم از زمونه ی تلخ انگاری نداره فایده   این زمونه مثل غربت مثل آهی که با حسرت میکشیم از بی کسی ها تا به فردای قیامت    حالا جاده های باریک ترس ازاون شبای تاریک تو رو با من همسفرکرد  قلبم از نو میگه تیک تیک ترانه سرا:ناشناس عزیز    نوشته شده در شنبه بیست و ششم فروردین 1385 و ساعت 20:9 توسط : ناشناس عزیز || |
	انجار و آتش       انفجار و آتش و دود ... باز دوباره اتفاقي، داره تو هوا مي افته داره باز دوباره بمبي، بي سر  و صدا مي افته توي روزنامه مي خوني: انفجار و آتش و دود ... آدم انگاري دوباره، ياد کربلا مي افته بوي پيراهنِ سوخته، بوي تاول، تنِ سوخته بدناي تيکه پاره زيرِِ دست و پا مي افته خونه تو هجومِ پاييز، خونه زيرِ بارِ آوار توي حوضِ خونه عکسِ اشکِ ماهيا مي افته داريم عادت مي کنيم ما، به صداي بمب و آتش داره تويِ گوش دنيا اين صداها جا مي افته حالا موسيقي موشک، حالا موسيقي راکت تنديس خشم و خشونت، داره از هوا مي افته خونه تو هجومِ پاييز، خونه زيرِ بارِ آوار توي حوضِ خونه عکسِ اشکِ ماهيا مي افته ترانه سرا :شایا تجلی    نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم فروردین 1385 و ساعت 16:36 توسط : ناشناس عزیز || |